Troost

 

Vanmorgen stuurde een lieve vriendin mij 2 Korinthe 1:3-7, Vers 3 is mijn favoriete vers als het gaat over bemoedigen. Ik citeer het graag voor je:

Geprezen zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, de Vader van de barmhartigheden en de God van alle vertroosting,

Die ons troost in al onze verdrukking, zodat wij hen kunnen troosten die in allerlei verdrukking zijn, met de vertroosting waarmee wij zelf door God getroost worden.

In vers 4 volgt dan nog dit:

Want zoals het lijden van Christus overvloedig over ons komt, zo is door Christus ook onze vertroosting overvloedig.

Onze God is de Vader van alle barmhartigheid (het zich in woord en daad ontfermen over mensen die dat nodig hebben) en van alle vertroosting. (iets wat opmontert, geruststelt)

Wow, onze God is hier een expert in! Hij is namelijk degene uit wie deze dingen voortkomen. Hij is de bron, zoals dat ook geschreven staat in Psalm 36. Hij is de Levensbron.

God troost ons in onze verdrukking. Verdrukking kan volgens de Studiebijbel verwijzen naar uiterlijke omstandigheden maar ook naar innerlijke gemoedstoestanden.

God ontfermt Zich over ons. Hij helpt, redt uit en komt nooit te laat. Hij is voor ons aan het werk. Wij zien dat lang niet allemaal, maar ik geloof, dat Hij op dit moment dingen aan het besturen is. Hij neigt mensenharten tot al wat Hij wil. Hij neemt het voor Zijn kinderen op. Hij brengt hen in grazige weiden, Hij verkwikt hun ziel.

Zodat...., ja, want hiermee is nog niet alles gezegd.

Zodat wij anderen kunnen troosten die verdrukt worden. Waarmee? Nou, met de troost waarmee wij zelf door God getroost worden.

Ik moet zeggen dat ik dat soms best moeilijk vind. Momenteel voel ik me niet heel sterk, heb best een emotioneel intensieve week achter de rug. Dan denk ik wel eens: ik, iemand helpen, nú??

Dan voel ik me zo onbekwaam, zo leeg.

Maar het mooie is, als ik dan het Woord pak, of het tot me komt via mail of zoals vanmorgen door een vriendin, dan leef ik vanzelf weer wat op. Dan komt het Woord tot leven en ik ook. Dan heb ik meteen weer iets om uit te delen. En zo ligt het soms dicht bij elkaar, het je onbekwaam en zwak voelen en je voelen opleven en nieuwe kracht ervaren.

Paulus verzekert er ons in vers 5 van, dat zoals het lijden van Christus overvloedig over ons komt, zo ook door Christus onze vertroosting. Die zal er gewoon altijd zijn, daar kunnen we van op aan. En zo zal er dan ook altijd iets zijn om uit te delen. Wat een wonder!

Ik ben God dankbaar en zie uit naar wat Hij gaat doen. Hij is goed!

Gezegende zondag toegewenst, vol hoop, uitzien en verwachting!

Liefs van Anja

Overvloedige zegen

 

Psalm 115, wat is die mooi en compleet! Soms kan ik me ineens zo verwonderen over zo'n parel in Gods Woord!

De dichter roept de mensen op om de HEERE te loven en te prijzen, Hem te dienen en op Hem te vertrouwen om dan daarna over te schakelen naar de beloftes. Lees maar eens mee wat er staat:

De HEERE heeft aan ons gedacht; Hij zal ons zegenen.

Hij zal het huis van Israël zegenen,

Hij zal het huis van Aäron zegenen.

Hij zal zegenen wie de HEERE vrezen,

de kleinen met de groten.

De HEERE zal u meer en meer zegenen,

u en uw kinderen,

U bent gezegend door de HEERE,

Die hemel en aarde gemaakt heeft.

De dichter blijft het maar herhalen, zie je dat?

Is dit niet alweer een bewijs van dat er bij God overvloed is?

De HEERE zal u meer en meer zegenen. dat betekent: er is altijd meer!

O, ik hou hier zo van!

God, U bent zo goed en zo groot, ik aanbid U.

U bent groter dan ik ooit zal kunnen omschrijven.

Ik ontvang het Heer, ik omarm Uw beloften van harte.

Ik zie uit naar meer zegen, naar zegen die nooit ophoudt.

Dank U wel Vader, dat ik gezegend ben en gezegend zal worden.

Dank U wel, dat ik omhoog zal gaan en niet omlaag,'

dat ik tot een kop zal zijn en niet tot een staart.

Jaaa, deze dingen staan echt in de Bijbel! God is niet karig. Hij verheft ons en zet onze voeten op een rots. Hij richt ons op zodat wij neer kunnen kijken op onze tegenstanders. Hij zegent!

En ja, we moeten dat eerste natuurlijk niet vergeten. God de eer geven, Hem dienen en gehoorzamen. Dat is een voorwaarde.

Maar je mag toch bij God komen zoals je bent? Ja, dat is zeker waar. Maar als je tot Hem gekomen bént, en ik ga ervan uit dat dat voor jullie allemaal geldt, dan is het verder niet vrijblijvend. Dan geldt voor jou: Blijf in Mij en Ik in u. Gehoorzaam Mij en loop niet weg uit de bescherming van Mijn liefde. Blijf heeeeeel dicht bij Mij en heb dagelijks contact met Mij door gebed en Bijbellezen. Daarop beloof Ik mijn zegen!

Laat je dit niet afschrikken lieve lezer. Wandel gewoon eenvoudig voor Zijn aangezicht en wees oprecht. God kijkt naar jouw hart. Hij weet of het oprecht is voor Hem. Hij kent jou als de beste. Hij wil jou zo graag overstromen met Zijn zegen. Ja Heer, laat die stromen van zegen maar komen!

Heb een mooie dag, geniet van alles wat je krijgt en wees blij

Liefs en groetjes van Anja

De wolken

 

De wolken

Ik droeg nog kleine kleeren, en ik lag

Lang-uit met moeder in de warme hei,

De wolken schoven boven ons voorbij

En moeder vroeg wat ‘k in de wolken zag.

En ik riep: Scandinavië, en: eenden,

Daar gaat een dame, schapen met een herder,-

De wond’ren werden woord en dreven verder,

Maar ‘k zag dat mijn moeder met een glimlach weende.

Toen kwam de tijd dat ik niet naar boven keek,

Ofschoon de hemel vol van wolken hing,

Ik greep niet naar de vlucht van ‘t vreemde ding,

Dat met zijn schaduw langs mijn leven streek.

Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide

En wijst me wat hij in de wolken ziet,

Nu schrei ik zelf, en zie ik in het verschiet

De verre wolken waarom moeder schreide.

Dit gedicht kwam ik net tegen. Het is van Martinus Nijfoff. (1894-1953) en staat onder andere in 'Lees maar, er staat niet wat er staat', Uitg. Prometheus, Amsterdam.

Ik vind het mooi hoe Nijhoff zo verheven schrijft over iets 'gewoons' als het met je kind kijken naar de wolken. Met 'gewoon' bedoel ik dan, dat het niet spectaculair is, waarbij je dan bijv. zou kunnen denken aan een kolossale binnenspeeltuin of een gaaf pretpark.

Je proeft het enthousiasme van dat ventje en wordt meegezogen in de bijna mystiek aandoende sfeer door woorden als: 'de wond'ren werden woord en dreven verder'.

Je voelt, of meent te voelen, wat moeder voelt. Heimwee naar haar eigen kindertijd? Het weten van wat ook voor haar zoon nog gaat komen, namelijk het leven met al zijn ups en downs?

En dan kómt die tijd voor dat jongetje en is er geen aandacht meer voor zoiets simpels als kijken naar de wolken. Maar dan.... veel later, als het jongetje zelf vader is, keert dat 'simpele', onbevangene terug, in de vorm van zijn eigen zoontje. En weer ligt hij daar in het gras en nu is hij het die schreit.

Vind je dit ook niet ontroerend mooi?

Misschien herinner jij je ook wel zo'n kostbaar moment uit je kindertijd. Ik herinner me er eentje van iets later. Ik had nog niet zo lang mijn rijbewijs en ging samen met mijn opa met de auto naar Lekkerkerk, waar zijn familie woonde. Wat was hij trots, dat ik nu kon rijden en hij met mij mee mocht. Ik herinner me nog goed zijn vrolijkheid. Hij genoot en ik ook! Op gegeven moment zagen we van die stralen uit de wolken komen, zo mooi! En mijn opa wist precies te vertellen hoe dat kwam, hoe die ontstonden. Hij was echt een weermens, keek naar de wolken en wist dan waar de wind vandaan kwam bijvoorbeeld.

Ik ben benieuwd of jij ergens, misschien moet je wel diep graven, ook zo'n herinnering hebt. Schrijf hem gewoon eens op. En wie weet triggert het je wel om nieuwe herinneringen te maken. Met je eigen (klein)kinderen als je die hebt of met wie je dan ook om je heen hebt. Je kunt ook iets moois delen met een nichtje of een buurmeisje wat elke week even langs komt.

Bedenk dat het kleine in Gods ogen groot is. Hij maakte ook het kleine, maar net zo goed het grote. Zo schiep Hij de majestueuze wolken. Ik maakte de foto die je nu ziet op een half uurtje loopafstand van mijn huis. Wat een prachtige wolken, vind je niet? En dan de weerspiegeling in het water. Ik kan blijven kijken naar zo'n plaatje.

Nou, ik wens jou voor vandaag een hele mooie dag toe. Ben benieuwd welke herinneringen dit bij jou losmaakt en wie weet wel een hernieuwd enthousiasme voor dat wat je in je kindertijd deed. Een hunkering naar het onbezorgde genieten van het simpele. Om dat dan vervolgens te herontdekken.. Ik ervaar het tenminste bijna dagelijks als ik een rondje loop. Dan is er niks anders dan de omgeving en ik en God natuurlijk, want Hij woont in mij.

Veel zegen en vreugde toegewenst!

Liefs en groetjes van Anja

Klein rondje, groot plezier

 

Gisteren was ik foto's aan het maken van deze prachtige blauwe bloemen, die zomaar bij ons in het park groeien. De naam is Cichorei en de plant komt uit dezelfde familie als waarbij ook witlof en andijvie horen. Grappig hè, dat zou je toch helemaal niet denken. Zo stond ik ook verbaasd, toen ik het volgende las op Wikipedia: 'De geroosterde wortel van de cichorei wordt gebruikt als koffievervanger (gewoonlijk "surrogaat" genoemd) of als ingrediënt bij het koffie zetten. In het verleden werd dit soms toegepast uit noodzaak' (bijv. tijdens de Franse bezetting)

Wát een plant en dan ook nog zo mooi! Ik zag er vele honingbijen op, dus blijkbaar is de nectar ook erg lekker. Wat heeft God veel in zo'n plant gelegd, vind je niet? Gewoonweg prachtig.

Terwijl ik daar zo bezig was met foto's maken, ik kan daar helemaal in opgaan, hoor ik ineens een stem: 'Ben je foto's aan het maken van de beestjes? Zit je op een club of zo?' Nee, ik zat daar ooit wel op ja, op de fotoclub, leuke tijd was dat trouwens. Gezellig en veel geleerd. Ik vertel die mevrouw, dat ik fotograferen leuk vind en de foto's vaak gebruik voor mijn blogs. Vroeger ook voor de krant, toen ik nog elke week de foto van de week verzorgde. Ja, dat weet de mevrouw nog wel. We hebben zomaar een leuk praatje. Ze wijst haar huis aan en vertelt over de wilde tuin die ze heeft. 'In het voorjaar denk ik dan: wat moet dat worden, maar na een paar maanden staat alles weer prachtig in bloei'.

Ze vertelt ook dat ze net door de wijk liep (wat ze normaal nooit doet) en langs een huis kwam, met een hele mooie ligging. 'Er was een mevrouw de ramen aan het lappen en ik zei: 'Wat woont u hier mooi!'. 'Wat leuk dat u dit zegt', zei die mevrouw toen. En zo hebben we het ineens over bemoedigen. Over dat het niet bestaat in het grote, maar gewoon in het alledaagse zoals een groet, een praatje of een glimlach. Dat doet mensen goed!

We hadden het ook nog over geloven, de kerk en of het nou wel of niet nodig is om daar te zijn Gewoon zomaar een leuk, spontaan gesprekje. We begrepen elkaar en waren blij met het contact. 'Als ik je weer zie, zal ik zwaaien', zei die mevrouw toen we afscheid namen. Nou, dat is toch leuk?!

Ik liep maar een klein rondje, want het dreigde te gaan regenen, maar kijk, wat het allemaal opleverde. Ik was zo blij en dankbaar! En ondanks dat het maar een klein rondje was, heb ik zulke mooie foto's kunnen maken! En weet je: daar knap ik trouwens altijd echt van op. dat merk ik zo vaak. Dan voel ik me niet fijn, pak ik die camera en word ik vanzelf blij. Ik denk dat het ook de focus is, die daarvoor nodig is. De concentratie op iets heel anders en de kick van van je ziet en zelf kan creëren. Dus een tip misschien ook voor jou: ga eens foto's maken. Het kan zelfs met je mobiel, ik heb zelf ook maar een heel gewone (maar wel goeie) compact camera.

Heb een mooie dag en geniet van alles om je heen. Al is het door het glas en vanuit je stoel, maar geniet!

Liefs en groetjes van Anja

Ondersteuning is zo nodig

 

Ik wandel veel momenteel omdat het me goed doet. Ik heb de rust nodig en het heerlijk samen met God zijn. In de natuur voel ik me heel dichtbij Hem. Steeds vaker valt mijn oog op iets en moet ik daardoor denken aan een gedeelte aan Gods Woord. Ik geloof dat God dit leidt, zoals Hij alles in ons leven leidt.

Kijk eens goed naar de foto. Zie je hoe dat wat oudere blad, het jongere ondersteunt? Dat is toch mooi, zo'n beeld! Ik moest erdoor denken aan hoezeer wij elkaar nodig hebben. We kunnen niet zonder andere gelovigen. We zijn er om elkaar te steunen en ook te scherpen. IJzer scherpt men met ijzer, staat er in Spreuken 27:17, en zo scherpt een man het gezicht van zijn naaste. We houden elkaar scherp!

Ik kan echt ontroerd raken door zo'n beeld uit de natuur. Hoe heerlijk is dat als je ondersteund wordt, net als dat jonge blad. Het is nog zo teer, zo onervaren. Het kan alle hulp gebruiken. En zo is dat ook in het geestelijke. Zeker pas gelovigen kunnen onze steun zo goed gebruiken. Ze zijn nog zo teer, zo kwetsbaar, zo vol vragen misschien.

En niet alleen 'jonkies' hebben steun nodig. Ook de vaders en moeders in het geloof kunnen niet zonder. Ook zij kunnen zich soms zwak voelen, misschien ook in hun lichaam. Er komt zoveel op hen af en ze kunnen af en toe echt een arm om hen heen gebruiken, een positief woord, een bemoediging dus.

Neem nou dat verhaal over hoe Mozes' armen die omhoog gehouden werden door Aäron en Hur, hoe mooi is dat! (zie Exodus 17:8-16) Als Mozes zijn hand opheft, wint Israël, als hij zijn hand laat zakken de vijanden. Zijn hand wordt echter zo moe en hij laat die steeds vaker zakken. Dan komen Aäron en Hur te hulp en houden zijn handen omhoog. Vind je dat niet geweldig?!

Ik krijg hier kippenvel van als ik het tot me door laat dringen. Dit heeft God natuurlijk niet voor niets in Zijn Woord laten opnemen!

Hij wil dat we elkaar ondersteunen en Hij zegent dat!

Ik wens jou een prachtige dag toe, samen met jouw God.

Geniet van alles wat op je pad komt!

Lieve groet weer van Anja

Getuigen in de speeltuin

 

Gisteren was er na een drukke tijd eindelijk weer tijd om met een vriendin af te spreken om te wandelen, te praten en te bidden. Dat is zo fijn altijd! We delen onze verhalen en bidden voor elkaar. Ik merk dat ik niet zonder andere gelovigen kan. Ik heb hun bemoediging, aansporing en gebed zo nodig en ik weet dat dit ook andersom geldt.

We lopen heerlijk door het prachtige Kinderdijkse molengebied en sluiten af in de natuurspeeltijd dichtbij mijn huis. De perfecte plek om, al zittend op een boomstam, samen te bidden. De laatste kinderen vertrekken net, dus dat komt mooi uit.

Als mijn vriendin 'Amen' zegt, horen we vanaf achter ons kinderstemmen. Vier leuke kinderen verschijnen, 2 jongens en 2 meisjes. Zo te zien zijn het 'refo' kindjes en dat bedoel ik niet negatief. Ze zien er super netjes, maar ook leuk uit. Een beetje van die Ot en Sien kinderen. Ze lopen over een boomstam, passeren ons en gaan over de volgende boomstam verder.

Ik ben nu aan de beurt om te bidden en bid wat er in mijn gedachten opkomt. Onder andere om vermeerdering van ons geloof, zodat we blijven staan op het woord van de Heer en met volharding uitzien, naar de dingen die Hij ons beloofd heeft.

Als ik amen zeg, klinkt er vanaf de boomstam naast ons een stem: 'Waarom bidden jullie?'

Mijn vriendin en ik: 'Omdat we dat fijn vinden. We hebben net gewandeld en wilden nu nog samen bidden.'

1 van de jongens: 'Wij doen dat nooit buiten.'

1 van de meisjes: 'Van mij mag het hoor, juist mooi! In de natuur.' en terwijl kijkt ze verrukt om zich heen.

Op onze vraag of ze ook weleens bidden, noemen de kinderen het avondgebed, een blad met vragen en iets over zondagavond na de preek.

We zeggen nog tegen de kinderen dat zij ook overal mogen bidden en God om hulp mogen vragen bij alles.

Het eerder genoemde meisje: 'Ja, ik hoorde u zeggen: 'Heere, help....'

Zo waren wij daar in die speeltuin ineens een voorbeeld voor deze 4 kinderen. We lieten hen zien, dat je overal en altijd mag bidden en dat je je er ook niet voor hoeft te schamen. Doordat wij ervoor kozen om buiten te bidden, kwam er een kans om te getuigen. Zo zie je maar, dat een ogenschijnlijk kleine beslissing, iets moois tot gevolg kan hebben.

Door dit gebeuren moest ik denken aan de oproepen in de Bijbel om niet te verslappen, maar aan te houden in gebed. Zo lezen we in 1 Thessalonicenzen 5:17: Bid zonder ophouden.

Dat duidt volgens mijn Studiebijbel op een biddende geesteshouding, op een voortdurende persoonlijke gemeenschap met God en het besef iedere dag in Zijn aanwezigheid te vertoeven.

Een biddende geesteshouding, wat is dat mooi, vind je niet?

Dan bid je dus niet alleen in je binnenkamer of op een bankje in de speeltuin, maar altijd. Je geest is afgestemd op de Heilige Geest. Je bent immers met Hem verenigd. Hoe intiem is dat!

Ik gun je dit zo, dat je op deze manier je relatie met God mag beleven. Altijd dichtbij Hem, want bij Hem is het zo goed. En altijd jezelf beschikbaar stellen, elke ochtend weer. Aan God vragen: Wat wilt U dat ik doen zal? Waar mag ik vandaag zijn en wie mag ik bemoedigen?

Deel gerust ook jouw ervaringen met gebed en getuigen. Leuk om van elkaar te leren en elkaar beter te leren kennen.

Liefs en groetjes van Anja

Jij bent van Mij

 

Er komt veel op mij af momenteel en dan merk ik, dat ik extra veel behoefte heb aan stille tijd, tijd met Papa. Even alles eruit gooien en om hulp en troost vragen.

Hij sprak in mijn hart dit: Ik heb je bij je naam geroepen, jij bent van Mij. Hoe goed deed mij dat! Het gaf mij zo'n veilig gevoel. Ik ben van Hem! En alles wat van mij is, is ook van Hem. Deze tekst uit Jesaja 43, wordt vooraf gegaan door: Wees niet bevreesd, want Ik heb u verlost. En erna lees ik nog dit: Wanneer u zult gaan door het water, Ik zal bij u zijn, door rivieren, zij zullen u niet overspoelen.

Wat een belofte! In de eerste plaats voor Israël, maar ook zeker tot troost voor ons. Wat er ook gebeurt, Hij zal bij ons zijn, we zijn immers van Hem!

Hij kent mijn naam, Hij weet wie ik ben. Zijn oog is op mij. Wow, en dat is wat ik nodig heb vandaag om te weten. Ik geef mezelf en mijn dierbaren opnieuw in het volste vertrouwen aan Hem over. Hij zorgt. Ik kijk niet langer naar de omstandigheden, maar naar Hem alleen.

Ik voel me zo veilig als een kind bij vader of moeder op schoot. Ik ben van Hem en zal Hij niet voor Zijn eigen bezit zorgen? Ik ben Zijn kind en wie zorgt er nou niet voor zijn eigen kind? Ja, al zou een vrouw haar zuigeling vergeten, zegt de Bijbel, dan nog zou Ik u niet vergeten. Aardse ouders kunnen falen, maar God niet.

Hij heeft het beste met mij voor. Hij geeft mij nieuwe kracht als ik uitgeput ben. Hij geeft nieuwe blijdschap als ik me terneergedrukt voel.

Ik kruip ook vandaag lekker dicht bij mijn Papa op schoot. Ik wil heel dicht bij Hem zijn. Dat is de beste plek. Daar is rust, daar is vrede. Ik wens jou toe, dat je veel op die plek mag zijn. Dat je daar mag opladen.

Heb een gezegende dag!

Liefs en groetjes van Anja